[Very-Short-Fic] A song for XX [2K]
posted on 02 Mar 2008 21:04 by ladyminjee in FIC
Title: A Song For XX
Author: 11poopae11
Couple: Kangin x Kyuhyun
Genre: Yaoi
Status: Short fic
Author ’s note: ฟิคกะโหลกกะลา แต่งขึ้นมาเพราะอารมณ์พาไปคะ อะฮั๊งงงง
“ว่าไงคยูฮยอน ทำไมทำหน้าแบบนั้นละ”
คังอินถามคยูฮยอนหลังจากที่เห็นคยูฮยอนนั่งทำหน้ามุ่ยอยู่ได้พักหนึ่งแล้ว
วันนี้เป็นวันสุดท้ายของคอนเสิร์ตเต็มรูปแบบในเกาหลีของพวกเขา “ซุปเปอร์จูเนียร์”
วันนี้ทุกคนต่างตื่นเต้นยินดี เพราะหลังจากวันนี้ พวกเขาจะเริ่มทัวร์คอนเสิร์ตในแถบเอเชีย อย่างจริงจัง
2 ปีกว่าที่อดทนกันมา ในที่สุดก็ได้ยืนอยู่บนความสำเร็จ...
“ก็...ทำยังไงผมก็ทำใจชอบผมทรงนี้ไม่ได้นี่ฮะ พี่คังอิน” คยูฮยอนทำหน้ามุ่ย
ตั้งแต่รู้ว่าตนเองจะได้ทำผมทรงนี้ คยูฮยอนก็พยายามคัดค้านมาตลอด แต่ก็ไม่เป็นผล
เพราะเป็นคำสั่งจากทางบริษัท
ถึงมันจะไม่น่าเกลียดก็เถอะ แต่มันแปลกๆนี่นา จะให้ชอบได้ยังไงละ
คังอินหัวเราะขำ เด็กหนอเด็ก ไม่พอใจก็แสดงออกมาทางสีหน้าหมดเลยนะ
“พี่ว่ามันก็โอเคนะ ทำทรงนี้ก็เหมาะกับนายดี ไม่ดูแปลกเท่าไหร่นี่”
“อืมมม ถ้ามันไม่แปลกมากก็โอเคนะครับ หวังว่าคอนเสิร์ตที่อื่นผมคงไม่ต้องทำผมทรงนี้นะ”
“ไม่รูสิ แต่พี่ว่าทรงไหนนายก็โอเคแหละ เอ้า พร้อมรึยัง ถึงเวลาเตรียมตัวแล้วนะ”
“พร้อมก็พร้อม ไปกันเถอะครับพี่คังอิน” คยูฮยอนลุกขึ้น พร้อมกับจับมือคังอิน บีบแน่นๆเพื่อลดความตื่นเต้น
คังอินยิ้มอ่อนโยน รับรู้ความรู้สึกของคยูฮยอนได้ผ่านฝ่ามือ
“เต็มที่เลยนะ พี่รู้ว่านายทำได้”
คยูฮยอนยิ้มรับ นั่นสินะ ตราบใดที่เขายังมีกำลังใจจากคังอิน ทุกย่างมันต้องผ่านไปด้วยดี
---------------------------------------------
ในที่สุดก็มาจนถึงช่วงอังกอร์ คยูฮยอนถอนหายใจอย่างเมื่อยล้า
ถึงแม้ว่าอาการจะดีขึ้นจนสามารถเต้นได้แล้ว แต่ทั้งร้องทั้งเต้นอย่างนี้ เลยทำให้คยูฮยอนเหนื่อยง่ายยิ่งกว่าเดิม
แต่ยังไงก็แสดงท่าทีเหนื่อยออกไปให้ใครเห็นไม่ได้ วันนี้เป็นวัดสุดท้ายของการแสดงคอนเสิร์ตที่เกาหลีแล้ว ยังไงเค้าก็ต้องทำให้ดีที่สุด
จะไม่ให้สมาชิกในวง และ เหล่า E.L.F ต้องผิดหวังในตัวเค้าแน่นอน
“เหนื่อยเหรอ คยูฮยอน”
“อืม...นิดหน่อยฮะ พี่คังอิน ไม่ได้เต้นเยอะแบบนี้มานาน เลยไม่ค่อยมีแรงนะฮะ”
“อดทนอีกหน่อยนะ ใกล้จบแล้ว” คังอินพูดพลางดึงคยูฮยอนเข้ามากอด ช่วงนี้ต่างคนต่างทุ่มเทฝึกซ้อมคอนเสิร์ต เพื่อให้ออกมาดีที่สุด จึงแทบไม่มีเวลาได้คุยกันเลย
“อ๊ะ พี่คังอิน ไม่เอานะ... คนเยอะ”
“เยอะก็เยอะสิ รู้มั้ย..ไม่ได้คุยกันจริงๆจังๆอย่างนี้มานาน คิดถึง... ขอกอดให้ชื่นใจหน่อยเถอะ” คยูฮยอนเขินอายจนหน้าแดง แต่ไม่รู้จะทำยังไง จึงได้แต่ยืนนิ่งให้คังอินกอดเขาไว้อย่างนี้
อย่าอ่อนโยนกับผมแบบนี้สิครับ พี่คังอิน รู้ไหมว่าคนมันเขิน -////-
“เป็นอะไรคยูฮยอน ทำไมยืนเฉยๆล่ะ ไม่อยากกอดพี่บ้างเหรอ ไม่คิดถึงพี่เหรอ... ??”
พริบตาที่คยูฮยอนสบตากับคังอิน เค้าก็เห็นดวงตาที่เว้าวอน มันทำให้คยูฮยอนใจสั่นไหว
ถึงตรงนี้ คยูอยอนได้ละทิ้งความอายไปหมดแล้ว คยูฮยอนกอดคังอินตอบอย่างเต็มใจ
“ผมก็คิดถึงพี่คังอินฮะ.. คิดถึงมาก” คังอินยิ้ม ให้รางวัลแก่คยูฮยอนด้วยการหอมเบาๆที่แก้ม เลยไปถึงซอกหู ลมเบาๆที่คังอินเป่าออกมา ยิ่งทำให้ใบหน้าของคยูฮยอนมีเลือดฝาดน่ามอง..
“อ๊ะ พี่คังอิน เล่นบ้าๆอีกแล้ว ต่อไปไม่ให้กอดแล้วนะ ” เผลออ่อนให้แล้วเป้นต้องลามทุกที ไม่รู้ว่าพี่คังอินไปติดนิสัยปลาหมึกนี้มาจากใครนะ
“ไม่เล่นแล้วก็ได้ งั้นเอาหูมาสิ พี่มีอะไรจะบอกนาย” สบตากับคังอินเห็นแววตาเจ้าเล่ห์แพรวพราว คยูฮยอนมองคังอินอย่างไม่ไว้ใจ แต่ถึงอย่างนั้น คยูฮยอนก็ยังเอนตัว ยื่นหูให้คังอิน
ฟู่
“อ๊ะ พี่คังอิน เล่นอีกแล้วนะ พอเลย ไม่ต้องมากอดแล้ว” คังอินหัวเราะให้กับภาพที่อยู่ตรงหน้า
คยูฮยอนทำแก้มป่องอยู่ในอ้อมกอดที่เค้าบังคับฝืนไว้ ยิ่งทำให้คังอินอยากแกล้งหนักยิ่งกว่านี้
แต่พอก่อนดีกว่า ขืนแกล้งมากกว่านี้แล้วเจ้าลูกแมวงอนเค้าจริงขึ้นมาแล้วจะแย่
“รู้จักคำ ว่า A Song for X มั้ย ” คยูฮยอนนิ่วหน้า ไม่เข้าใจความคิดของคังอิน จะแกล้งอะไรอีกงั้นเหรอ ??
“A Song for X …. X ที่เป็นตัวแปร นะเหรอฮะ แล้วมันทำไมเหรอ”
“อืม นั่นแหละ ทีนี้ลองหลับตาแล้วอยู่เฉยๆนะ ไม่งั้นไม่บอก” คยูฮยอนทำแก้มป่องอีกครั้ง จะบอกมาเลยก็ไม่ได้นะพี่คังอิน คยูฮยอนเลยจำเป็นต้องหลับตา ปากของคังอินใกล้เข้ามาที่ใบหู เสียงเบาราวกระซิบดังขึ้น
….ฉันต้องการปกป้องเธอด้วยความสามารทั้งหมดที่ชั้นมี ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม เพราะฉันสัมผัสได้ถึงความรักที่แสนอบอุ่นจากเธอ.....
คังอินยิ้มจนตาหยี คยูฮยอนได้แต่เขินอายจนหน้าแดง มุดกับแผงอกของคังอิน
พี่คังอินบ้า ทำอะไรอย่างนี้กับเค้าก็เป็นด้วย >////<
“X คือตัวแปรอย่างที่นายเข้าใจ แล้วตอนนี้รู้รึยังละ ว่า X นี้ พี่หมายถึงใคร” คังอินปล่อยคยูฮยอนออกจากอ้อมแขน แต่ยังคงจับมือคยูฮยอนไว้
สบตาคังอิน คยูฮยอนมองเห็นความหนักแน่นจริงจังอยู่ในแววตา
ไม่ต้องฟังเพลง เพียงแค่มองแววตาของคังอิน ก็รู้แล้วว่าเพลงนี้คังอินมอบให้ใคร
“เต็มที่กับคอนเสิตนี้เลยนะ คยูฮยอน ใกล้จบแล้ว ถ้านายเหนื่อย พี่ยังอยู่ตรงนี้นะ”
“ขอบคุณฮะ พี่คังอิน” บีบมือคังอินแน่นๆ เพื่อบอกความในใจ ว่าต่อจากนี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น คยูฮยอนจะเชื่อใจคังอิน..
จะจับมือกันแบบนี้ เพื่อก้าวเดินไปพร้อมกันๆ...
The End...
สวย’s Talk : ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนค่ะ เค้าชื่อปูเป้นะคะ
นี่เป็นฟิคเรื่องแรกจริงๆค่ะ เขียนฟิควายเป็นครั้งแรกเลย คริๆๆ
ที่แต่งเรื่องนี้ขึ้นมาก็เพราะเห็นรูปที่แปะไว้ข้างบนนั่นแหละค่ะ เป็นช็อตๆเชียว
กรีดร้องลั่นไปสามบ้านแปดบ้าน ฮ่าๆๆ
สำนวน หรือการใช้คำยังไม่ดีเท่าไหร่ค่ะ จบก็จบห้วนๆ ยังไงไม่รู้
ยินดีรับทุกคำติชมค่ะ ขอบคุณมาไว้ ณ ที่นี้
แล้วเจอกันใหม่ เมื่อมีอารมณ์อยากแต่งค่ะ คงอีกนานเพราะกว่าจะเข็นฟิคเรื่องนี้ได้ ใช้เวลา3วันเชียว (หัวเราะ)
